De dood van Dolly Parton is een perfect moment om de draad weer op te pakken na wat radiostilte op Als de Dood.
Het kan je niet ontgaan zijn dat de ‘Queen of Country’ een aantal dagen geleden op tachtigjarige leeftijd overleed. Dolly was een icoon. Ze trad meer dan zestig jaar op, schreef meer dan 3000 liedjes, waaronder mega hits als ‘I will always love you’ en ‘Jolene’ (beiden geschreven op dezelfde dag!), en is geliefd bij zo ongeveer alle Amerikanen. The New York Times schreef ooit een stuk met de kop: Is there anything we can all agree on? Yes: Dolly Parton.
Dolly was geen dommie: slimme zakenvrouw, succesvol filantroop en door schade en schande wijs gewonden. In de documentaire ‘Dolly verenigt de Staten’ van Nicolas Maupied zit een fragment uit een interview waarin ze zegt: ‘You have to work at being miserable, just like you have to work at being happy.’
Je moet je best doen om ongelukkig te zijn, net zoals dat je je best moet doen om gelukkig te zijn? Dat laatste kan ik direct aan nemen, maar wat betreft ongeluk ben ik er altijd vanuit gegaan dat dat een gegeven is. Dat is toch wat we doen hier, lijden?
Wanneer je met de dood te maken krijgt, komt ongeluk in ieder geval bijna altijd ‘vanzelf.’ Afhankelijk van de situatie, sleep je je na verlies als een gewond dier van dag naar dag. Maar denkend aan Dolly, realiseer ik me dat er op een gegeven moment een kantelpunt komt. Dan wordt het werken om de pijn, je ongeluk, verdriet in stand te houden. Omdat je denkt dat dat zo hoort of omdat je vindt dat je dat verdient. Omdat het veiliger voelt om onder je bed te blijven zitten, of omdat je verdriet je gewoon zo goed staat.
Dolly wist wat het was om ongelukkig te zijn. ‘Ik heb pijn en verdriet net als ieder ander,’ vertelt ze in datzelfde interview. ‘Maar, ik ben geboren met een happy heart. Ik heb de gelegenheid om dingen beter te maken.’ En dan: ‘You have to work at being miserable, just like you have to work at being happy. I choose to work at being happy’.
Dikke kans dat we allemaal de gelegenheid hebben om dingen beter te maken, en dat we allemaal een keuze hebben. Dank voor je wijze woorden Dolly, I will always love you.
